• Γεώργιος Σακοράφας

Προεγχειρητική διάγνωση καρκίνου παραθυρεοειδών: γιατί και πώς?

Ο καρκίνος παραθυρεοειδούς (ΚΠ) είναι μία από τις πιο σπάνιες κακοήθεις ενδοκρινοπάθειες και αντιστοιχεί στο 1 % των περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Υπάρχουν, εντούτοις, αναφορές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία και την Φινλανδία στις οποίες περιγράφεται αύξηση της επίπτωσης («συχνότητας») του ΚΠ. Ο ΚΠ είναι μία επιθετική κακοήθεια με υψηλά ποσοστά τοπικής υποτροπής (> 50 %) και με 5ετή επιβίωση < 50 % (σε ασθενείς με μεταστατική νόσο). ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ Ή ΥΠΟΨΙΑ ΤΟΥ ΚΠ; Οι ασθενείς με ΚΠ θα πρέπει να υποβάλλονται σε ριζική εξ αρχής επέμβαση με en bloc αφαίρεση τυχόν διηθημένων παρακειμένων ιστών. Η επέμβαση αυτή θα πρέπει να γίνεται από πεπειραμένο χειρουργό ενδοκρινών αδένων, καθώς είναι η μόνη μέθοδος θεραπείας με την οποία μπορεί να επιτευχθεί ίαση από την νόσο.


Η απλή περιορισμένη (τοπική) εκτομή, που εφαρμόζεται στο αδένωμα παραθυρεοειδούς, δεν είναι κατάλληλη για τον ΚΠ. Για το λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντική η προεγχειρητική διάγνωση του ΚΠ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΕΘΕΙ Η ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΠ; Δυστυχώς, λόγω της σπανιότητάς του, η προεγχειρητική διάγνωση του ΚΠ μπορεί να διαφύγει της προσοχής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διάγνωση του ΚΠ τίθεται μετά την επέμβαση, με την ιστολογική εξέταση του χειρουργικού παρασκευάσματος. Η ιστολογική διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη, ιδιαίτερα σε ασθενείς με άτυπο αδένωμα παραθυρεοειδούς. Σε κάποιους ασθενείς η διάγνωση μπορεί να τεθεί λόγω επιμένοντος υπερπαραθυρεοειδισμού μετά την αρχική επέμβαση ή λόγω υποτροπής της νόσου (ΡΗΡΤ) ή εμφάνισης μεταστατικής νόσου.


Θα πρέπει να τονιστεί ότι η προεγχειρητική διάγνωση δεν είναι εύκολη καθώς δεν υπάρχουν ειδική δείκτες για την αναγνώριση του ΚΠ.


Υπάρχουν εντούτοις ορισμένα ευρήματα από τον προεγχειρητικό έλεγχο που μπορεί να είναι χρήσιμα για την προεγχειρητική διάγνωση του ΚΠ, όπως:


1.Τοπική διήθηση παρακειμένων ιστών όπως τραχείας, κάτω λαρυγγικού νεύρου (που εκδηλώνεται με βράγχος φωνής), κάτωθεν του υοειδούς μυών κλπ (αξιολογείται με την βοήθεια της σύγχρονης απεικόνισης)


2.Εμφάνιση λεμφαδενικών ή μακρινών μεταστάσεων


3.Ψηλαφητή μάζα


4. Πολύ αυξημένα επίπεδα ασβεστίου ορού (> 14 mg/dl) (*) 5.Πολύ μεγάλου βαθμού αύξηση επιπέδων παραθορμόνης ορού (> 300 pg/ml) (*) 6.Βαριά νεφροπάθεια ή οστεοπώρωση πιθανόν με αυτόματα κατάγματα 7. Στο υπερηχογράφημα, μεγάλη (> 3 cm) υποηχογενής ετερογενής μάζα στην ανατομική θέση ενός παραθυρεοειδούς αδένα, με ανώμαλα όρια, αυξημένη χαοτική αγγείωση και επασβεστώσεις (κάποια από τα ευρήματα αυτά μπορεί να παρατηρηθούν και στο αδένωμα παραθυρεοειδούς) Θα πρέπει να τονιστεί ότι η προεγχειρητική παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA) δεν συνιστάται καθώς δεν είναι συνήθως εύκολη η διαφορική διάγνωση του ΚΠ από ένα αδένωμα παραθυρεοειδών στην κυτταρολογική εξέταση, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος ρήξρης του όγκου και εμφύτευσης καρκινικών κυττάρων στη διαδρομή της βελόνης. (*) Πολύ σπάνια, ο ΚΠ μπορεί να είναι μη λειτουργικός, και στις περιπτώσεις αυτές δεν παρατηρείται αύξηση των επιπέδων ασβεστίου και παραθορμόνης ορού. (**) Η ευαισθησία του προεγχειρητικού απεικονιστικού ελέγχου αυξάνεται όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό οι τρεις βασικές μέθοδοι (υπερηχογράφημα, sestamibi scan και αξονική τομογραφία)

#χειρουργόςθυροειδούς #χειρουργόςενδοκρινώναδένων #καρκίνοςπαραθυρεοειδών #χειρουργόςθυρεοειδούς #χειρουργόςπαραθυρεοειδών #παραθυρεοειδεκτομή #πρωτοπαθήςυπερπαραθυρεοειδισμός #αδένωμαπαραθυρεοειδούς #υπερπαραθυρεοειδισμός

0 προβολές0 σχόλια