• Γεώργιος Σακοράφας

Συχνές ερωτήσεις στη χειρουργική θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών


Χειρουργική θυρεοειδούς – συχνές ερωτήσεις που δέχεται ο χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών και οι απαντήσεις σε αυτές

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ: ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΥΧΝΆ?


Ο εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών εκτελεί μεγάλο αριθμό τέτοιων επεμβάσεων, σε καθημερινή βάση. Με αυτό τον τρόπο αποκτάται και συντηρείται η απαραίτητη εμπειρία από την πλευρά του, διασφαλίζοντας έτσι τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα με την μέγιστη δυνατή ασφάλεια.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ : ΠΟΙΑ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΙΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ?


Έχει σαφώς αποδειχθεί ότι η εμπειρία στην ενδοκρινική χειρουργική του χειρουργού που θα αναλάβει την εκτέλεση μιας επέμβασης θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών έχει μεγάλη σημασία. Aυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι σε θέση να::

Ι. Προσφέρει άμεση και οριστική (ριζική) λύση του προβλήματος για το οποίο προσέρχεται ο ασθενής. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται το ενδεχόμενο να χρειαστεί να υποβληθεί ο ασθενής στο μέλλον σε νέους θεραπευτικούς χειρισμούς/παρεμβάσεις

ΙΙ. Επιλέξει την κατάλληλη χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τα ιδιαίτερα δεδομένα του κάθε ασθενούς

ΙΙΙ. Εκτελέσει την επέμβαση με την μέγιστη δυνατή ασφάλεια και τη μικρότερη δυνατή πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ?

Η διάρκεια της επέμβασης κατά μέσο όρο κυμαίνεται περί την 1.5 ώρα (σε περιπτώσεις απλής θυρεοειδεκτομής). Εντούτοις, η διάρκεια μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τα ιδιαίτερα δεδομένα του κάθε ασθενούς. Για παράδειγμα, αν χρειαστεί ταυτόχρονα με τη θυρεοειδεκτομή να γίνει και λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου, η διάρκεια της επέμβασης παρατείνεται ανάλογα. Ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών μπορεί να εκτελέσει ακόμη και δύσκολες επεμβάσεις σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Σημασία εντούτοις έχει κυρίως η ασφάλεια του ασθενούς και όχι η ταχύτητα στην εκτέλεση της επέμβασης. Η άσκοπη πάντως παράταση της διάρκειας της επέμβασης είναι σε βάρος του ασθενούς. Και αυτό μπορεί να το αποφύγει ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ?

Η συνήθης διάρκεια κυμαίνεται περί την μία ώρα (συνήθως κατά τι λιγότερο). Εντούτοις, και εδώ, μπορεί να υπάρχουν διακυμάνσεις της διάρκειας της επέμβασης, ανάλογα με την περίπτωση του κάθε ασθενούς. Ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών μπορεί να αναγνωρίσει γρήγορα το αδένωμα παραθυρεοειδούς (που είναι η συνηθέστερη αιτία πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού) και να ολοκληρώσει σε μικρό χρόνο, με επιτυχία και ασφάλεια την παραθυρεοειδεκτομή.

ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ: ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ?

Η προεγχειρητική εκτίμηση γίνεται με άμεση συνάντηση με τον ασθενή ο οποίος προσκομίζει τον πλήρη ιατρικό του φάκελο με τις απαραίτητες ειδικές εξετάσεις για το πρόβλημά του.

Η προεγχειρητική εκτίμηση είναι απαραίτητη για τους εξής λόγους:

Ι. Για τον καθορισμό της ένδειξης της επέμβασης (για το εάν δηλαδή χρειάζεται ή όχι να υποβληθεί ο ασθενής σε χειρουργική επέμβαση)

ΙΙ. Για την συζήτηση περί τυχόν εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας

ΙΙΙ. Για την επιλογή του κατάλληλου είδους της επέμβασης (ανάλογα με τα ιδιαίτερα δεδομένα του κάθε ασθενούς) (π.χ. μόνο θυρεοειδεκτομή [και σε τί έκταση] ή θυρεοειδεκτομή με λεμφαδενικό καθαρισμό [και σε τί έκταση])

IV. Για την ενημέρωση του ασθενούς για τυχόν πιθανές επιπλοκές της επέμβασης

Στην προεγχειρητική εκτίμηση δίνονται στον ασθενή οι βασικές πληροφορίες που αφορούν την επέμβαση (προεγχειρητική προετοιμασία, λεπτομέρειες ειδικής προεγχειρητικής αγωγής [αν χρειάζεται], διαδικασία εισαγωγής, περιγραφή επέμβασης, μετεγχειρητικής πορείας, πιθανές επιπλοκές, ανάρρωση κλπ).

Σε περίπτωση που υπάρχουν ερωτήματα από την πλευρά του ασθενούς αφιερώνεται όσος χρόνος χρειάζεται για να απαντηθούν λεπτομερώς όλες οι απορίες του.

ΕΙΝΑΙ ΓΡΗΓΟΡΗ Η ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ?

Η ανάρρωση μετά τις επεμβάσεις θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι ταχύτατη. Η συνήθης μετεγχειρητική πορεία είναι η εξής: Ο ασθενής μετά την επέμβαση μεταφέρεται στο θάλαμο, όπου αφαιρούνται οι οροί και αρχίζει να σιτίζεται (υδρική δίαιτα) άμεσα. Κινητοποιείται άμεσα και την επομένη γίνεται το εξιτήριο. Η επάνοδος στις καθημερινές του δραστηριότητες γίνεται άμεσα, αποφεύγοντας πάντως την έντονη καταπόνηση για λίγες ημέρες.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΝΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ?

Ο πόνος είναι εξαιρετικά ήπιος και ανταποκρίνεται στη χορήγηση ήπιων αναλγητικών (όπως η παρακεταμόλη [Depon]). Πολλοί ασθενείς μετά το εξιτήριό τους λαμβάνουν ελάχιστη ή και καθόλου αναλγητικά (παρακεταμόλη) καθώς ο πόνος υποχωρεί συντομότατα.

Κάποιες φορές μπορεί να υπάρχει πόνος όχι στην ίδια την τομή, αλλά στον αυχένα λόγω της θέσης του ασθενούς στο χειρουργείο (σχετική υπερέκταση της κεφαλής). Και σε αυτή την περίπτωση ο πόνος είναι συνηθέστατα παροδικός και ήπιος. Ο πόνος και πάλι υποχωρεί με την χορήγηση και πάλι ήπιων αναλγητικών (που μπορεί να μην τα χρειάζεται ακόμη και αυτά ο ασθενής μετά από ελάχιστες ημέρες). Όταν ο ασθενής έχει προβλήματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης αποφεύγεται η υπερέκταση της κεφαλής στο χειρουργείο.

ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΞΙΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΘΥΡΕΟΕΙΔΕΚΤΟΜΗΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΕΚΤΟΜΗΣ?

Το εξιτήριο γίνεται σχεδόν πάντα την επομένη της επέμβασης (δηλαδή την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα). Με άλλα λόγια ο ασθενής μένει στο νοσοκομείο για ένα μόνο βράδυ. Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε παραθυρεοειδεκτομή, το εξιτήριο μπορεί να γίνει υπό προϋποθέσεις ακόμη και την ίδια ημέρα (βράδυ ημέρας επέμβασης).

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΤΟΜΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ?

Η φροντίδα του τραύματος (τομής) μετά από επεμβάσεις θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι εξαιρετικά απλή και γίνεται από τον ίδιο τον ασθενή ή τους οικείους του. Έτσι δεν χρειάζεται να επισκέπτεται ιατρεία, νοσοκομεία ή φαρμακεία για τις αλλαγές της χειρουργικής τομής. Η αλλαγή της τομής γίνεται με εξαιρετικά απλό τρόπο, που εξηγείται στον ασθενή την ημέρα του εξιτηρίου. Οι αλλαγές γίνονται καθημερινά, μέχρις ότου συμπληρωθεί μία εβδομάδα μετά την επέμβαση. Μετά την εβδομάδα το τραύμα έχει επουλωθεί πλήρως και παραμένει ανοικτό.

ΘΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΟΥΛΗ?

Κατ’ αρχάς επιδιώκουμε η επέμβαση να γίνει με ασφάλεια μεν, αλλά μέσω της μικρότερης δυνατής τομής. Οι μεγάλες τομές αποφεύγονται όταν δεν χρειάζονται. Η σύγκλειση της τομής γίνεται με πλαστική αποκατάσταση (ενδοδερμική ραφή, με πολύ λεπτό απορροφήσιμο ράμμα), έτσι ώστε να διασφαλιστεί το καλύτερο δυνατό αισθητικό αποτέλεσμα. Το ράμμα αυτό δεν χρειάζεται να κοπεί (απορροφάται μόνο του). Αν υπάρχουν δερματικές πτυχές στον τράχηλο επιλέγεται η τομή να γίνει σε αυτές έτσι ώστε η ουλή να ‘χαθεί’ μέσα τους. Μετά την επέμβαση και εφόσον το επιθυμεί ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιηθούν ειδικές επουλωτικές κρέμες/αλοιφές , που μπορεί να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το αισθητικό αποτέλεσμα.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΤΙΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ?

Δεν υπάρχει διαγνωστική ή θεραπευτική πράξη που να μην συνοδεύεται από κάποια (έστω και μικρή) πιθανότητα επιπλοκών. Εντούτοις, σήμερα οι επεμβάσεις θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών μπορεί να γίνουν με εξαιρετικά μικρή πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών. Προϋπόθεση είναι να υπάρχει από την πλευρά του χειρουργού η απαραίτητη εμπειρία στη χειρουργική ενδοκρινών αδένων. Παρά ταύτα, η πιθανότητα αυτή δεν είναι μηδενική ακόμη και στα καλύτερα νοσοκομεία του κόσμου.

Ποιές είναι οι πιθανές επιπλοκές?

Πιθανές επιπλοκές των επεμβάσεων θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι οι εξής:

1.Βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχής της φωνής μετά την επέμβαση (σχεδόν πάντα παροδική)

2.Μετεγχειρητική υποασβεστιαιμία (πτώση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα)

3.Μετεγχειρητική αιμορραγία

4.Μετεγχειρητικό αιμάτωμα / συλλογή υγρού

5.Βλάβη παρακειμένων οργάνων (εξαιρετικά σπάνια)

6.Διαπύηση τραύματος (εξαιρετικά σπάνια)

7.Δημιουργία χηλοειδούς (υπερτροφικής ουλής)

8.Διαφυγή λέμφου από βλάβη του θωρακικού πόρου (εξαιρετικά σπάνια)

9.Τραχειοστομία (σε αμφοτερόπλευρη κάκωση των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων) (εξαιρετικά σπάνια)

10.Παραμονή υπολειμματικού θυρεοειδικού ιστού (εξαιρετικά σπάνια, εφόσον υπάρχει αξιόπιστη προεγχειρητική απεικόνιση)

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΕΤΑ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ-ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ? ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΛΗΦΘΕΙ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥΣ?

Τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα νευρώνουν τις φωνητικές χορδές. Βρίσκονται σε στενή γειτνίαση με τον θυρεοειδή. Λόγω της στενής τους ανατομικής σχέσης με τον θυρεοειδή (και τους παραθυρεοειδείς) διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν βλάβη κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Για το λόγο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η προστασία τους. Αυτό επιτυγχάνεται με την οπτική τους αναγνώριση κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ο έμπειρος χειρουργός ενδοκρινών αδένων είναι σε θέση να αναγνωρίσει οπτικά και τα δύο παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα και να τα προστατέψει με αυτό τον τρόπο καθόλη τη διάρκεια της επέμβασης. Με αυτό τον τρόπο προλαμβάνεται το ενδεχόμενο διατομής των νεύρων.

Παρά ταύτα, έστω και αν αναγνωριστούν οπτικά τα νεύρα, έστω και αν δεν υπάρξει διατομή τους (καθώς είναι οπτικά ταυτοποιημένα), υπάρχει το ενδεχόμενο να επηρεαστεί η λειτουργία τους. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:

-στην έλξη που μπορεί να ασκηθεί στα νεύρα στη διάρκεια της επέμβασης (ιδιαίτερα όταν είναι εργώδης, π.χ. σε λίαν ευμεγέθεις όζους)

-σε βλάβη λόγω θερμότητας από την χρήση συσκευών ενέργειας

-σε πίεση κλπ.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι όλα τα νεύρα είναι εξαιρετικά ευαίσθητα ακόμη και σε απλούς χειρισμούς. Ενδεικτικά αναφέρεται το μούδιασμα στο χέρι που μπορεί κανείς να αισθανθεί λόγω απλής πίεσης του ωλενίου νεύρου στον αγκώνα.


ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΔΙΕΓΕΡΤΗ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ?

Ο νευροδιεγέρτης είναι μία συσκευή που προωθείται από την ιατρική βιομηχανία και προτείνεται από αυτήν για την προστασία των νεύρων, για προφανείς λόγους. Εντούτοις, η χρήση του παραμένει εξαιρετικά αμφιλεγόμενη. Οι μελέτες που προτείνουν την χρήση του παρουσιάζουν σοβαρά μεθοδολογικά κενά. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για την αξία των προτάσεων που υποστηρίζουν την χρήση του. Από την άλλη, υπάρχουν πάρα πολλές μελέτες σε πολύ σοβαρά επιστημονικά (ιατρικά) περιοδικά, που προέρχονται από ανεξάρτητα με την ιατρική βιομηχανία ιατρικά / πανεπιστημιακά / νοσοκομειακά κέντρα, όπου αποδεικνύεται ότι η χρήση του νευροδιεγέρτη δεν υπερτερεί σε σχέση με την οπτική αναγνώριση του νεύρου. Η οπτική αναγνώριση του νεύρου προτείνεται επίσης σαν «gold standard» από σοβαρές επιστημονικές εταιρείες, όπως η American Thyroid Association.

Για τους παραπάνω λόγους, πολλοί έμπειροι χειρουργοί ενδοκρινών αδένων δεν χρησιμοποιούν συστηματικά το νευροδιεγέρτη. Σημειώνεται ότι η χρήση του νευροδιεγέρτη έχει ένα κόστος που στα περισσότερα κέντρα/κλινικές υπερβαίνει τα 400 ευρώ. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα σοβαρά ερωτηματικά όσον αφορά την αποτελεσματικότητά του, εξηγεί γιατί η χρήση του δεν προτείνεται en routine.

Σημειώνεται τέλος ότι έχουν περιγραφεί σοβαρότατες βλάβες των παλίνδρομων λαρυγγγικών νεύρων (διατομές, με μόνιμο βράγχος φωνής) ακόμη και με την χρήση του νευροδιεγέρτη. Επισημαίνεται επίσης ότι η χρήση του νευροδιεγέρτη μπορεί αυτή καθ’ αυτή να δημιουργήσει κίνδυνο για τα νεύρα, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας των δεδομένων αλλά και λόγω ψευδούς αισθήματος ασφαλείας από την πλευρά του χειρουργού.

ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΕΤΑ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ?

Κατ’ αρχάς, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ασθενών (φθάνει το 50 – 60 %) περιγράφουν μία υποκειμενική αίσθηση αλλαγής της χροιάς της φωνής. Η αλλαγή αυτή γίνεται αντιληπτή μόνο από τους ίδιους και όχι από τα άτομα του περιβάλλοντός τους.

Ένα πολύ μικρότερο ποσοστό (περί το 5 – 8 %) μπορεί να εμφανίσουν βράγχος φωνής μετά την επέμβαση, που οφείλεται σε διαταραχή της λειτουργίας του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου.

Τέλος σε ένα πολύ μικρό ποσοστό ασθενών (0.5 – 1 %) μπορεί να εμφανίσουν μόνιμη διαταραχή της λειτουργίας του νεύρου. Ο έμπειρος χειρουργός ενδοκρινών αδένων είναι σε θέση να αναγνωρίσει οπτικά τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα και να τα προστατεύσει καθόλη τη διάρκεια της επέμβασης. Με τον τρόπο αυτό ελαχιστοποιείται η πιθανότητα εμφάνισης αυτής της επιπλοκής.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ ΤΟ ΒΡΑΓΧΟΣ ΦΩΝΗΣ ΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ?

Σχεδόν πάντα, το βράγχος φωνής μετά την επέμβαση είναι παροδικό. Εφόσον ακολουθείται η τακτική της οπτικής αναγνώρισης του νεύρου, η βλάβη του νεύρου που οφείλεται στους μηχανισμούς που έχουν αναλυθεί παραπάνω (π.χ. έλξη) είναι παροδική και αποκαθίσταται μέσα σε ένα χρονικό διάστημα που μπορεί να ποικίλει ευρέως. Δεν μπορεί κανείς εξ αρχής να προσδιορίσει με βεβαιότητα το ακριβές διάστημα που θα απαιτηθεί για την αποκατάσταση της λειτουργίας του νεύρου. Ο κανόνας είναι ότι το διάστημα αυτό ποικίλει από λίγες ημέρες έως μερικές εβδομάδες. Εντούτοις, σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις το διάστημα αυτό μπορεί να παραταθεί ακόμη περισσότερο, για διάστημα μερικών μηνών. Σε ένα πολύ μικρό ποσοστό (0.5 – 1 %) η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη.

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΒΡΑΓΧΟΣ ΦΩΝΗΣ ΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ?

Το βράγχος φωνής υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου στη συντριπτική πλειονότητα των ασθενών (> 95 %) χωρίς κάποια θεραπευτική παρέμβαση (watchful waiting). Μπορεί να χορηγηθεί κορτιζόνη για λίγες ημέρες, με στόχο την επιτάχυνση του ρυθμού αποκατάστασης. Επιθετικές θεραπευτικές παρεμβάσεις (στον λάρυγγα) δεν θα πρέπει να επιχειρούνται βεβιασμένα, καθώς το βράγχος πρακτικά πάντα υποχωρεί στα (συνήθως σύντομα) χρονικά όρια που περιγράφηκαν παραπάνω. Η λογοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει, αν και κατά βάση το πρόβλημα υφίεται αφ’ εαυτού με την πάροδο του χρόνου.

ΥΠΟΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑ ΜΕΤΑ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ?

Σε ένα ποσοστό περί το 50 % των ασθενών παρατηρείται μετά την θυρεοειδεκτομή παροδική πτώση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα, χωρίς εντούτοις να υπάρχουν συμπτώματα («βιοχημική» υποασβεστιαιμία).

Σε ένα ποσοστό περί το 5 % μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα υποασβεστιαιμίας. Τα πιο χαρακτηριστικά είναι τα μουδιάσματα γύρω στο στόμα και στα χέρια (δάκτυλα) («κλινική» υποασβεστιαιμία) και σπανιότερα σύσπαση μυικών ομάδων.

Η υποασβεστιαιμία οφείλεται συνήθως σε ισχαιμία των παραθυρεοειδών (που έχουν κοινή αιμάτωση με τον θυρεοειδή). Σπανιότερα μπορεί να οφείλεται σε συναφαίρεση ενός ή περισσοτέρων παραθυρεοειδών κατά τη διάρκεια της θυρεοειδεκτομής.

Πρόκειται σχεδόν πάντα για ένα παροδικό φαινόμενο που υποχωρεί σταδιακά μέσα σε λίγες ημέρες. Η αντιμετώπιση της κλινικής υποασβεστιαιμίας συνίσταται στη χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D.

Σε ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό μπορεί η υποασβεστιαιμία να είναι μόνιμη (0.5 – 1 %). Και πάλι, ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών μπορεί να εκτελέσει την επέμβαση ελαχιστοποιώντας το ποσοστό εμφάνισης μετεγχειρηιτκής υποασβεστιαιμίας.

ΠΟΙΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ – ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΩΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ‘ΕΜΠΕΙΡΟΣ’

Έμπειρος θεωρείται ο χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών που εκτελεί σταθερά και σε καθημερινή βάση μεγάλο αριθμό θυρεοειδεκτομών και παραθυρεοειδεκτομών. Ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών δεν ασχολείται περιστασιακά και επιφανειακά με την ενδοκρινική χειρουργική. Αντίθετα, οφείλει να έχει σταθερή, συνεχή, συστηματική και σε βάθος ενασχόληση με την ενδοκρινική χειρουργική, τόσο σε κλινικό όσο και σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι σε θέση να επιλέξει τη σωστή επέμβαση στον κάθε ασθενή, βάσει των ιδιαίτερων δεδομένων που υπάρχουν σε κάθε περίπτωση. Θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει και δύσκολα (επιπλεγμένα) περιστατικά, όπως:

-υποτροπή καρκίνου θυρεοειδούς

-καρκινο θυρεοειδούς με λεμφαδενικές μεταστάσεις

-καταδυόμενους όζους / βρογχοκήλες

-υποτροπές υπερπαραθυρεοειδισμού

-Υπερπαραθυρεοειδισμό που οφείλεται σε έκτοπο ή υπεράριθμο αδένωμα παραθυρεοειδούς κλπ

-επανεπεμβάσεις θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών για υποτροπή της αρχικής νόσου

Ο έμπειρος χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών είναι σε θέση να εκτελέσει ακόμη και τις παραπάνω δύσκολες περιπτώσεις με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.


Συχνές ερωτήσεις που δέχεται ο χειρουργός θυρεοειδούς - παραθυρεοειδών και οι απαντήσεις τους

Συχνές ερωτήσεις που δέχεται ο χειρουργός θυρεοειδούς - παραθυρεοειδών και οι απαντήσεις τους


#παραθυρεοειδών #χειρουργόςθυροειδούς #καρκίνοςθυρεοειδούς #όζοιθυροειδούς #παραθυρεοειδούς #χειρουργόςενδοκρινώναδένων #μεταστάσεις #καρκίνωμα #όζοςθυροειδούς #νόσοςGraves #χειρουργόςθυρεοειδούς #λεμφαδενικόςκαθαρισμός #θυρεοειδής #αδένωμα #χειρουργόςπαραθυρεοειδών #θυροειδής #παραθυροειδών #παραθυροειδής #παραθυρεοειδεκτομή #θυροειδούς #Σακοράφας #καρκίνοςθυροειδούς #παραθυροειδείς #διάχυτητοξικήβρογχοκήλη #παραθυροειδούς #θυρεοειδεκτομή #παραθυρεοειδής #τοξικήβρογχοκήλη #χειρουργόςπαραθυρεοειδούς #όζοςθυρεοειδούς #πρωτοπαθήςυπερπαραθυρεοειδισμός #όζοιθυρεοειδούς #υπερθυρεοειδισμός #ενδοκρινώναδένων #αδένωμαπαραθυρεοειδούς #υπερπαραθυρεοειδισμός #θυρεοειδούς

2 προβολές0 σχόλια